งานไม่มีเวลาเผื่อสำหรับการเรียนรู้หรือพัฒนาทักษะใหม่ระหว่างการทำงาน
การเรียนรู้และพัฒนาทักษะควรเป็นส่วนหนึ่งของการทำงาน ไม่ใช่สิ่งที่ต้องรอให้ว่างหรือเลิกงานก่อนถึงจะทำได้ แต่ในชีวิตจริง หลายคนกลับพบว่าตารางงานแน่นเอี๊ยดจนไม่มีเวลาหยุดคิด ไม่มีโอกาสลองสิ่งใหม่ หรือแม้แต่ทบทวนสิ่งที่เพิ่งเรียนรู้ไปเมื่อวาน ปัญหานี้กลายเป็นอุปสรรคใหญ่ต่อการเติบโต และส่งผลให้รู้สึกเหมือน “ทำงานไปวัน ๆ” มากกว่าการพัฒนาตัวเอง
ไม่มีเวลาเรียนรู้ = งานกำลังดูดพลัง โดยไม่สร้างพลังใหม่ให้คุณ
ปัญหานี้มักเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่:
- มีความเร่งด่วนตลอดเวลา ทุกอย่างกลายเป็น “ด่วนที่สุด”
- ไม่มีการกำหนดช่วงเวลาเฉพาะสำหรับการเรียนรู้หรืออบรม
- หัวหน้างานหรือระบบประเมินไม่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะ
- ผู้ปฏิบัติงานรู้สึกผิดถ้าจะใช้เวลาบางส่วนกับการศึกษาเพิ่มเติม
สุดท้าย “การทำงาน” กลายเป็นวงจรที่เน้นผลลัพธ์ระยะสั้น แต่ไม่เสริมสร้างความแข็งแรงในระยะยาว
หากไม่มีเวลาเรียนรู้ ทักษะจะหยุดนิ่ง แต่งานจะเปลี่ยนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
ผลกระทบที่ตามมา หากไม่มีพื้นที่ให้กับการเรียนรู้เลย ได้แก่:
- รู้สึกตามไม่ทันเครื่องมือหรือวิธีการทำงานใหม่ ๆ
- หมดความมั่นใจเมื่อต้องรับงานที่ใช้ทักษะนอกเหนือจากที่คุ้นเคย
- พลาดโอกาสพัฒนาหรือเลื่อนตำแหน่ง เพราะขาดทักษะที่จำเป็น
- รู้สึกเบื่อหรือหมดไฟ เพราะไม่มีสิ่งใหม่ให้รู้สึกท้าทาย
แนวทางรับมือ: ปลูกพื้นที่เรียนรู้เล็ก ๆ ให้เกิดขึ้นได้ในแต่ละวัน
แม้คุณจะไม่มีเวลาหยุดงานเพื่อเรียนเต็มรูปแบบ แต่คุณสามารถพัฒนาทักษะใหม่ได้โดยไม่ต้องรอเวลาว่างเสมอไป:
- จัดเวลา 15-20 นาทีต่อวัน เช่น ก่อนเริ่มงาน หรือหลังพักกลางวัน เพื่ออ่านหรือดูเนื้อหาสั้น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสายงาน
- ฝึกจดบันทึกสิ่งที่เรียนรู้จากสถานการณ์จริงของงานในแต่ละวัน
- แชร์สิ่งที่คุณได้เรียนรู้กับเพื่อนร่วมงาน หรือขอให้เขาแชร์กลับ เพื่อเพิ่มมุมมอง
- ขออนุญาตหัวหน้าเข้าอบรมออนไลน์สั้น ๆ ที่สามารถทำระหว่างงานได้
การเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องเกิดในห้องเรียนเสมอ แต่สามารถฝังอยู่ใน “จังหวะเล็ก ๆ” ของแต่ละวันได้
เมื่อคุณให้คุณค่ากับการเรียนรู้ งานจะกลายเป็นพื้นที่เติบโต ไม่ใช่เพียงหน้าที่ที่ต้องทำ
เพียงแค่คุณไม่หยุดตั้งคำถาม ไม่หยุดสังเกต และไม่หยุดเรียนรู้จากประสบการณ์ คุณก็ได้พัฒนาทักษะไปทีละนิดโดยไม่รู้ตัว
หากคุณรู้สึกว่า งานกำลังเบียดเวลาที่คุณควรใช้ในการเรียนรู้ ลองมองหา “ช่วงเวลาสั้น ๆ” ที่ยังพอควบคุมได้ แล้วค่อย ๆ สร้างระบบการเรียนรู้เล็ก ๆ ให้เป็นส่วนหนึ่งของวันทำงานของคุณ